Steun je ons?
De jaarlijkse actie Een lichtje voor BAS is weer gestart op 21 november, de geboortedag van Bas. Steun je ons door een of meerdere lichtjes …
Lees het hele artikel ›
De jaarlijkse actie Een lichtje voor BAS is weer gestart op 21 november, de geboortedag van Bas. Steun je ons door een of meerdere lichtjes …
Lees het hele artikel ›
Op 23 september jl. verdedigde Saskia Veldkamp, arts en onderzoeker in het WKZ, haar proefschrift aan de Universiteit Utrecht. Trots zijn …
Lees het hele artikel ›Het wordt bijna saai dat we dit elk jaar kunnen zeggen, maar wat hebben wij weer ontzettend geluk gehad… wat een prachtig weer deze 37e …
Lees het hele artikel ›
Super dankbaar dat we deze maand weer een mooie opbrengst kregen van het statiegeld bij Albert Heijn Zierikzee. We kregen een prachtig …
Lees het hele artikel ›Met BAS proberen
wij inzicht te geven in JDM
de BAS Stichting
De BAS stichting dankt zijn naam aan Bas van den Ouden, die op 5 juli 2010 op 9 jarige leeftijd is overleden aan juveniele dermatomyositis. De diagnose is half maart 2010 gesteld en Bas werd heel snel behandeld met prednison en methotrexaat.
Begin juni mocht de hoeveelheid prednison al heel voorzichtig omlaag. Maar nog geen week later kreeg Bas moeite met ademen en slikken en toen werd geconstateerd dat hij maar heel weinig zuurstof in zijn bloed had. Hij moest direct in het ziekenhuis blijven en een dag later werd hij naar het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam gebracht.
Het bleek dat hij ook ontstekingen in zijn longen had, waardoor deze niet meer goed functioneerden en waardoor er dus bijna geen zuurstof in zijn bloed was.
Ondanks de vele behandelingen die Bas heeft ondergaan en het supergevecht wat hij heeft geleverd, werden de ontstekingen in zijn longen niet minder en vier weken nadat het zuurstoftekort is geconstateerd, is de behandeling gestopt en is Bas in de armen van Annita overleden.
Lees meer over de BAS Stichting
Ook al is het nog een lange weg
met de hulp van BAS komen
we steeds een stukje verder
Het doel van de BAS Stichting! is geld bijeen brengen teneinde het onderzoek naar de ziekte juveniele dermatomyositis te ondersteunen, en donaties te doen aan rechtspersonen en instellingen die mede ten doel hebben om kinderen met een levensbedreigende ziekte en hun ouders te ondersteunen, dit in de meest brede zin.
Naast het doel om geld bijeen te brengen voor onderzoek naar juveniele dermatomyositis is een ander belangrijk doel meer bekendheid geven aan deze ziekte.
Juveniele dermatomyositis is vrij zeldzaam. Naar schatting krijgen in Nederland 5 per miljoen kinderen per jaar deze ziekte. Omdat dit aantal zo gering is, zijn ook veel huisartsen niet bekend met deze ziekte. En omdat de eerste verschijnselen van juveniele dermatomyositis lijken op griep gebeurt het nog vaak dat de diagnose niet snel gesteld wordt.
En uiteraard is het zo dat hoe eerder de diagnose gesteld wordt, hoe sneller de behandeling gestart kan worden.
de BAS Stichting! wil deze bekendheid voor juveniele dermatomyositis verwerven door bij verschillende activiteiten aanwezig te zijn en daar informatie te geven. Maar ook met deze website hopen we veel mensen van informatie te voorzien. Ook zullen, met behulp van vrijwilligers, evenementen worden georganiseerd om meer bekendheid te krijgen en geld in te zamelen.
Het wordt bijna saai dat we dit elk jaar kunnen zeggen, maar wat hebben wij weer ontzettend geluk gehad…
wat een prachtig weer de 37e editie van de Renessedag!
Of het nu door het weer kwam dat er echt een enorme stroom bezoekers was, dat weten we niet maar wat wij wel weten
is dat we een record opbrengst hebben van maar liefst € 15.000,00!!
Hier doen we het natuurlijk voor en we zijn er dan ook ongelooflijk dankbaar voor.
Dit hadden we echter nooit kunnen realiseren zonder alle sponsors (en dat waren er echt ontzettend veel!)
en alle geweldige vrijwilligers die ons hebben geholpen.
Net als voorgaande jaren was er van alles te doen tijdens de Renessedag: een grote braderie, kinderspellen, springkussens,
het beroemde Rad van Avontuur, een boekenmarkt, kleedjesmarkt, een kunstexpositie in de kerk en de mogelijkheid om de kerktoren te beklimmen.
En natuurlijk kon er vanaf het terras genoten worden van optredens van Club Move-it en streekdrachtvereniging De Arke
onder het genot van poffertjes, suikerspin, bolus, een heerlijk Schouwse paling of een lekker broodje hamburger. Ondertussen konden de kinderen met de spelkaart een spelparcours afleggen waarvan ook springen op de springkussens onderdeel was, een groot succes. Met het kopen van een spelkaart kregen de kinderen ook nog een beker ranja en popcorn.
Al met al was het zo gezellig en zo druk, dat het programma een half uur uitliep.
De volledige opbrengst van deze dag gaat naar stichting Vakantiehuis Thuredriht en de BAS stichting.
Op 23 september jl. verdedigde Saskia Veldkamp, arts en onderzoeker in het WKZ, haar proefschrift aan de Universiteit Utrecht. Trots zijn wij op de bijdrage die we vanuit de BAS stichting hebben kunnen leveren aan het onderzoek.
Kinderen met de ontstekingsziekte juveniele dermatomyositis kunnen een opvlamming van hun klachten krijgen terwijl deze onder controle leken te zijn. Onderzoek van UMC Utrecht-promovendus Saskia Veldkamp laat zien dat twee stoffen in het bloed verborgen ontstekingen zichtbaar maken en een opvlamming mogelijk maanden van tevoren al kunnen voorspellen. Dit kan bijdragen aan de ontwikkeling van een behandeling op maat.
Juveniele dermatomyositis (JDM) is een zeldzame auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem ontstekingen veroorzaakt in spieren en huid. Jaarlijks krijgen in Nederland ongeveer acht tot tien kinderen de diagnose. Zij hebben vaak last van spierzwakte, huiduitslag en vermoeidheid. Ook de longen, het hart en de darmen kunnen worden aangetast. De behandeling bestaat meestal uit een combinatie van hoge doses corticosteroïden en methotrexaat, vaak gedurende meerdere jaren. Artsen kunnen nog niet goed voorspellen welke kinderen hun medicatie veilig zouden kunnen afbouwen en wie juist een intensievere behandeling nodig heeft. Saskia Veldkamp, arts en onderzoeker bij het Center for Translational Immunology van het UMC Utrecht, onderzocht daarom nieuwe manieren om de ziekte beter te volgen.
Verborgen ontstekingen opsporen
In een studie onder 83 kinderen met JDM uit zes Nederlandse universitaire ziekenhuizen onderzocht Veldkamp twee ontstekingseiwitten in het bloed: Galectin-9 en CXCL10. Bij de diagnose was Galectin-9 verhoogd bij 98 procent van de kinderen en CXCL10 bij 93 procent. De waarde van creatinekinase (CK), een spierenzym dat artsen standaard meten, was bij slechts 73 procent verhoogd. De nieuwe bloedwaarden lijken ontstekingen dus vaker op te sporen dan de gebruikelijke test. Ook een MRI-scan van het hele lichaam bleek spierontstekingen goed zichtbaar te kunnen maken. Ongeveer de helft van de kinderen had uiteindelijk een intensievere behandeling nodig, omdat de ziekte onvoldoende reageerde of terugkeerde.
Een jaar eerder gewaarschuwd
In een internationale studie analyseerden de onderzoekers vervolgens 756 bloedmonsters van 141 kinderen uit Nederland, Frankrijk, Singapore en Canada. Galectin-9 en CXCL10 bleken al ongeveer een jaar vóór een zichtbare opvlamming te stijgen. Wanneer beide waarden hoog waren, was het risico op een opvlamming twaalf keer groter. De bloedwaarden voorspelden geen opvlammingen die alleen de huid aantastten.
Veldkamp onderzocht ook Siglec-1, een biomarker op afweercellen. Kinderen met een hoge waarde bij de diagnose hadden vaker binnen drie maanden intensievere medicatie nodig. Bij volwassenen met ontstekingsziekten van de spieren daalde deze waarde na een succesvolle behandeling.
Op weg naar behandeling op maat
Laboratoriumonderzoek wees daarnaast op een belangrijke rol voor het ontstekingseiwit interferon-bèta. Zogeheten JAK-remmers konden deze ontstekingsreactie onderdrukken. Vervolgonderzoek moet uitwijzen of deze medicijnen ook effectief en veilig zijn voor kinderen met JDM.
“Als we opvlammingen eerder kunnen voorspellen, kunnen we sneller ingrijpen”, aldus Veldkamp. “Bij kinderen met een laag risico kan medicatie mogelijk eerder worden afgebouwd. Dat kan blijvende schade en bijwerkingen van onder meer corticosteroïden helpen voorkomen.”
Bron: UMC Utrecht, promotieonderzoek Saskia Veldkamp (2026).